หลวงปู่ครูบาธรรมมุนีฐิตธรรมโม
ครูบาผู้มากด้วยอาคมแห่งแดนอิสาน
สวนป่าพุทธสถานสุประดิษฐ์เมธี (clickที่นี่ เพื่อดูแผนที่่)
ต.นาข่า อ.วาปีปทุม จ.มหาสารคาม
--ทานบวชเป็นสามเณรขณะอายุได้ 12 ปี ณ พัทธสีมา วัดบูรณะอาณาเขต อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย จังหวัดมหาสารคาม พระอุปัชฌาย์ คือพระครูปัญญาสารประทิศ ท่านบวชเณรอยู่7ปี แล้วจึงได้ญัตติเป็นพระภิกษุ ณ พัทธสีมา วัดสว่างศรีรัตนา อ.ศรีธาตุ จ.อุดรธานี โดยมี พระครูดอุดมภ์ปัญญากร หรือ หลวงปู่บุญนาค อุตฺตโม วัดภูกระแต จ.อุดรธานี เป็นพระอุปัชฌาย์
ตั้งแต่วัยเยาว์แล้วที่ตัว หลวงปู่ครูบาธรรมมุนี มีความฝักใฝ่ในธรรม ท่านมักติดตามโยมบิดามารดาไปวัดในวันพระทุกครั้ง คิดตามประสาเด็กตอนนั้นว่าพระสงฆ์องค์เจ้านั้นช่างมีความงดงามเรียบร้อยเสียเหลือเกิน ทั้งยังเป็นที่พึ่งทางใจของชาวบ้านได้อย่างน่าทึ่ง ชาวบ้านจึงพากันยำเกรงและพากันเคารพนบไหว้ด้วยความเลื่อมใสศรัทธา หากเราโตขึ้นจะต้องบวชเป็นพระให้ได้ เมื่อได้บวชเข้ามาในร่มกาสาวพัตรแล้ว ก็เริ่มฝึกปฏิบัติ แต่เราก็ต้องเริ่มที่พื้นฐานเสียก่อนก็คือ ต้องเรียน นักธรรม-ตรี-โท-เอก แล้วก็ศึกษาด้านพุทธมนต์ควบคู่กันไป เพื่อจะได้นำมาสงเคราะห์ญาติโยม เพราะในสมัยนั้น ชาวบ้านที่ถูกผีเข้าสิง หรือ ถูกคุณไสยมนต์ดำต่างๆไม่มีหมอที่เก่งจริงรักษาให้หายได้ ชาวบ้านจึงหันหน้ามาให้พระสงฆ์องค์เจ้าบำบัดให้ แต่ถ้าพระไม่ภูมิรู้เรื่องคาถาอาคมเลยจะไปช่วยเหลือญาติโยมได้อย่างไรเล่า
ถ้าเรามีพุทธมนต์หรือคาถาอาคมย่อมช่วยชาวบ้านได้ แต่สิ่งเหล่านี้ในพระพุทธศาสนาเขาไม่เรียกว่าวิชา วิชาในพุทธศาสนาจริงๆคือการเรียนเรื่องสภาวธรรมให้แจ้ง คือ การรู้แจ้งในมรรคผล นิพพาน แต่ศาสตร์พวกนี้เรียกว่าวิชาไม่ได้ ที่ถูกต้องเรียกว่าคาถาอาคมอยู่นอกศาสนา แต่พระพุทธเจ้าไม่ได้ห้าม พระพุทธเจ้าไม่ได้อนุญาต องค์พระบรมศาสดาชี้ทางว่า ให้ใช้ปัญญา ถ้าหยิบเอาตัวปัญญาในพระคัมภีร์มาใช้แล้วเกิดประโยชน์ต่อหมู่สรรพสัตว์ก็ไม่ผิด เพราะสงเคราะห์บำบัดแล้วทำให้ญาติสบายใจ ช่วยปลดเปลื้องทุกข์ให้แก่เขาทำให้มีกำลังใจต่อการดำเนินชีวิตต่อไป เพียงไม่ขัดพระธรรมวินัย ไม่ขัดต่อจารีตประเพณี ไม่ผิดกฎหมายมันก็ดีคือความดีในพระพุทธศาสนาเช่นกัน
นิมิตได้คาถาอาคม
นิมิตที่เราได้เห็น ตอนแรกคิดว่าเราคงคิดไปเอง แต่กลับกลายเป็นว่าไม่ได้คิดไปเอง เพราะมันเกิดบ่อยขึ้น และที่สำคัญพระชราที่เกิดขึ้นในนิมิตแต่ละครั้งไม่ซ้ำองค์กันด้วย พอองค์สุดท้ายในนิมิตคราวนี้เราเห็นเป็นวิหารแก้ววิหารทองสว่างไสวไปทั่ว เรานึกแปลกใจว่าคงเป็นเมืองสวรรค์ แต่ถ้าเป็นเมืองสวรรค์ต้องไม่มีพื้นดินแต่เราก้มหน้าดูพื้นก็เห็นเป็นดิน นอกจากนี้ก็มีกุฏิใหญ่หลังหนึ่งเป็นทรงไทยแบบล้านนาสมัยก่อนที่เขาอยู่ร่วมกัน
พอขึ้นไปข้างบนก็เห็นตู้วัตถุมงคลวางเรียงรายกันอยู่ ในตู้มีพระเครื่องหลากหลายชนิด มีทั้งพระทองคำ พระพุทธรูปโบราณ ออกจากห้องเรือนไทยหลังใหญ่เจอทั้งพระทั้งเณร และอุบาสกอุบาสิกาถามเราว่า ท่านไปกราบศพหลวงพ่อหรือยัง จึงได้รู้ว่าหลวงพ่อเจ้าอาวาสมรณภาพ เขาถามต่ออีกว่า ไม่ไปหรือ เราสายหน้าเข้าก็ว่า เดี๋ยวท่านขึ้นมาหา เราก็มาคิด ในเมื่อท่านละสังขารไปแล้วจะลุกขึ้นเดินได้อย่างไร แล้วก็ไม่ใส่ใจอะไร จากนั้นก็เดินลงมาไปทางที่เชื่อมต่อกันระหว่างเรือนหลังใหญ่กับเรือนหลังเล็ก เดินไปไม่กี่ก้าว เราก็มีอาการขนลุกขึ้นอย่างเฉียบพลัน เพราะภาพเบื้องหน้านั้น คือ พระหลวงพ่อที่ว่ามรณภาพไปแล้วนั้นปรกฏตัวอยู่ผมของท่านหงอกโพลนไปทั้งศรีษะ พอหายตลึงอาตมาก็ก้มลงกราบแทบเท้าท่าน ท่านก็ยิ้มให้อย่างปราณี พร้อมเอ่ยมธุรสวาจาว่า “ฟังนะหลวงปู่จะให้คาถา” พูดจบท่านก็สวดคาถาให้ฟัง 9 วรรค แต่อาตมาจำเพียง 4ตัวหลังได้เท่านั้นคือ “เร เร รัง รัง” แล้วเราก็กราบเรียนท่านว่า ถ้ากระผมตื่นคงลืมและจำไม่ได้ เพราะจำได้แค่4ตัวท้าย ท่านก็มีเมตตาอีกว่า ไม่เป็นไรให้เงยหน้าขึ้น แล้วท่านก็เอานิ้วจุ่มน้ำลายแล้วเจิมที่คออาตมา9จุด พร้อมท่องคาถาไปด้วย
พระคาถา “เร เร รัง รัง” ที่หลวงปู่ครูบาธรรมมุนีได้จากนิมิตนั้น ตอนหลังท่านได้มาเห็นในตำราของหลวงพ่อกลั่น วัดอินทรวาส จังหวัดอ่างทอง แต่พระที่มาบอกในนิมิตไมใช่หลวงพ่อกลั่น รูปร่างท่านเหมือนพระครูบาทางเมืองเหนือ นอกจากพระภิกษุชราในรูปนี้ ก็ยังมีหลายรูปที่มาครอบวิชา มาบอกคาถาบทอื่นๆให้อีก ทั้งแนะนำการทำมนต์พิธีต่างๆล้วนแต่ได้จากนิมิตทั้งสิ้น พระเถราจารที่ถ่ายทอดวิชาอาคมให้ทางนิมิตท่านคงเป็นพระระดับได้อภิญญาญาณ สำเร็จฤทธิ์หลายอย่าง ท่านเมตตามอบให้อาตมาอย่างเฉพาะเจาะจง ท่านคงรู้ด้วยญาณว่า อาตมาได้ตังสัจจะว่าชาตินี้จะไม่ลาสิกขาจากความเป็นพระเด็ดขาด มอบกายน้อมใจถวายเป็นพุทธบูชา เพื่อเป็นเสบียงในการไปสู่มรรคผลนิพพานต่อไป
เปรียบเสมือนคนที่มีรถก็ต้องมีน้ำมัน ถ้าน้ำมันไม่มีหรือไม่เต็มเราก็ไปไม่ถึง การสร้างบารมีก็เหมือนการเติมน้ำมันรถ ถ้าน้ำมันเต็มถังเราก็ไปถึงจุดหมายได้การจะไปให้ถึงนิพพานก็ต้องสร้างบารมีธรรมในการช่วยเหลือเกื้อกูลสรรพสัตว์ผู้ที่ยังหลงวนเวียนอยู่ในกองอาสวะ
แม้กระทั่งการสงเคราะห์ญาติโยมก็ถือเป็นการสร้างบารมีอย่างหนึ่ง ได้นำมาใช้ปัดเป่าทุกข์ร้อนให้แก่ชาวบ้านได้ เพราะมีญาติโยมจากกรุงเทพฯนำผู้ป่วยมาให้รักษา เขาพามาบอกว่าผู้ป่วยเป็นบ้าเสียสติอยู่สิบกว่าปีแล้ว รักษามาหลายที่ก็ไม่หาย พาไปหาคนเข้าทรงก็บอกว่าผีจะเอาไปอยู่ด้วย อาตมาก็สงเคราะห์ให้โดยการทำน้ำมนต์ให้เขาอาบอยู่สามวันเขาก็หายเป็นปกติ หายเป็นปกติโดยที่ไม่ได้ใช้ยากินอะไรเลย บางรายก็ถูกคุณไสยถูกเพทและเมื่อมารดน้ำมนต์ถึงกับอาเจียนเป็นของเน่าเสียออกมาก็มี
ตอนที่ออกธุดงค์ก็เคยเจอวิญญาณที่ยังไม่ไปเกิด ไอ้ที่ไหนว่ามีผีดุนักอาตมาชอบไปปักกรดบำเพ็ญสมาธิ เพราะหากคนกลัว เขาก็จะไม่กล้าเข้าไปรบกวนเราๆก็สามารถเข้าไปกรรมฐานได้เต็มที่
ครั้งหนึ่งเคยเจอวิญญาณเด็กมานั่งร้องห่มร้องให้ จะว่าฝันก็ไม่ใช่เพราะมาเห็นด้วยตาเนื้อนี่แหละว่าเดินเข้ามาหาเลยเสื้อผ้าก็ไม่สวมใส่มาร้องให้กระซิกๆอยุ่เบื้องหน้า หนูอยากไปเกิดพระคุณเจ้าช่วยสวดแผ่เมตตาให้หนูด้วย อาตมาก็ได้แผ่เมตาให้เขาไปแล้วคืนต่อมาเขาก็ไม่มารบกวนอีก
เรื่องเหล่านี้อาตมาไม่อยากจะเล่านักเพราะว่ามันผ่านมาแล้ว พระพุทธเจ้าบอกว่าให้เอาปัจจุบัน ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด อาตมาชอบพูดถึงเรื่องในปัจจุบัน เรื่องอนาคตก็ไม่อยากจะพูด ที่ผ่านมาแล้วก็แล้วไป แต่ปัจจุบันเราทำความดีเราทำความดีหรือทำคุณให้ศาสนาพอหรือยัง ในโลกนี้ไม่มีอะไรเที่ยงแท้ แต่สัจธรรมเป็นของเที่ยงตามที่พระพุทธองค์ทรงพระดำรัส
ที่มาสร้างวัดนี้เพราะต้องการช่วยเหลือชาวบ้านที่ทำบุญทำกรรมร่วมกับเรามาไม่รู้ตั้งกี่ภพกี่ชาติต้องมีคนดึงเขา ถ้าเราไม่ดึงแล้วใครจะดึงจิตมันคิดอยู่อย่างนี้ กรรมนี้หมายถึงการกระทำ มีสองอย่างคือ กรรมดี กับกรรมชั่ว การสร้างวัดก็คือการทำกรรมแต่เป็นกรรมที่เป็นกุศล เป็นการช่วยสืบสานพระพุทธ ศาสนา ศาลาต้องสร้างเพราะมีชาวบ้านมาปฎิบัติธรรมเยอะ วันนี้เริ่มสร้างเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2547
ส่วนเรื่องของรางของขลัง ก็ไม่ได้เรียนมาจากไหน ชาวบ้านมาขอก็ทำให้ คาถาก็เอาธาตุสี่ คือ นะ มะ พะ ทะ(ดิน น้ำ ลม ไฟ)ลงไป จะให้เป็นคงกระพัน แคล้วคลาดค้าขาด หรือ เมตตามหานิยม ก็เสกคาถาพวกนี้กำกับลงไป เมื่อก่อนก็ฝังเข็มทองคำ เข็มเงิน ให้พระคาถาพระเจ้า16 เสกก่อนฝังสรรพคุณใช้ได้ 108 ประการ หากใครที่มีผีอยู่ในตัวฝังเข็มแล้ว ผู้นั้นจะมีอาการชักดิ้นชักงอพลันทันที ใครถูกคุณไสยมาก็จะมีอาการเหงื่อไหลสิ่งไม่ดีจะขับออกมา สิ่งที่ไม่ดีในร่างกายก็จะออกหมด การฝังเข็มสามารถฝังได้ทุกส่วนของร่างกาย บางคนฝังถึง108ดอกก็มี
ของจะดีหรือไม่มันอยู่ที่ความศรัทธาความเชื่อด้วย ถ้าเราเชื่อว่าเข็มมันมีฤทธิ์ก็มีจริง อย่างที่เราเชื่อในคุณของพระพุทธ คุณของพระธรรม คุณของพระสงฆ์ คุณของบิดามารดา ถ้าเราเชื่อมั่น มันก็ส่งผลได้ดีจริง
